Longontsteking is een ontsteking van het longparenchym, die de alveoli benadeelt (alveoli zijn bolvormige uitstulpingen in de longen gewikkeld in een fijn gaas van haarvaten en verantwoordelijk voor de gasuitwisseling). De oorzaak is vaak infecties van diverse bacteriën, virussen, schimmels die de ziekte veroorzaken.

De infectie veroorzaakt ontstekingen en zwellingen van de bronchiale buisjes. Het belemmert ventilatie waardoor de alveoli niet genoeg zuurstof krijgen, wat leidt tot een onevenwichtige gasuitwisseling. Dit veroorzaakt atelectase (ingeklapt longweefsel) en leidt vervolgens tot ontsteking van het longweefsel. De ontsteking kan verschillende delen van de long benadelen – bronchiën, alveoli of pleura.

 

 

Diagnostische hulpmiddelen omvatten onderzoek en röntgenstralen. Afhankelijk van het patroon van de ventilatie kan een patiënt lijden aan een restrictieve longziekte (verminderde longventilatie) veroorzaakt door afname van de longelasticiteit. Als longontsteking gepaard gaat met chronische bronchitis kan dit tot obstructieve longziekte leiden. Dit wordt gekenmerkt door belemmering van de bronchiën met sputum.

 

De behandeling van acute longontsteking is gericht op het uitschakelen van de infectie met antibiotica, die ook de ontsteking vermindert en de ventilatie verbetert. Bij een adequate behandeling en als er geen complicaties optreden kan een patiënt binnen een paar weken volledig herstellen. Bijkomende complicaties zoals atelectase of empyeem in het ontstoken deel van de long kunnen leiden tot een behandeling van 4-6 weken. Als de pleura getroffen is bij een patiënt met longontsteking zijn 2-3 maanden nodig voor volledig herstel.

 

Patiënten die hersteld zijn van acute longontsteking zijn vatbaar voor het ontwikkelen van chronische obstructieve longziekten (COPD). Statistisch hebben maximaal 84% van de patiënten na ziekenhuisopname functiestoornissen van de bronchiale motor die kunnen leiden tot bronchiale spasmen en de overgang van een acute naar een chronische aandoening.

 

Het verklaart waarom acute longontsteking niet alleen op behandeling van de ontsteking gericht moet zijn maar vanaf het begin van de ziekenhuisopname ook op extra therapeutische oefeningen.

 

Therapeutische oefeningen voor de behandeling van longontsteking omvatten lichaamsconditie- en ademhalingsoefeningen.

 

Positieve effecten van de ademhalingstherapie bij patiënten met longontsteking:

 

  1. Aanleren van het correcte gewoontepatroon van de ademhaling: diafragmatische ademhaling – volledig inademen, dit vult de longen met lucht, en langzaam ontspannen uitademen.
  2. De inspanning van de bijbehorende ademhalingsspieren minimaliseren, wat kortademigheid verlicht, verspilling van zuurstof vermindert en een afdoende ventilatiesnelheid garandeert.
  3. Verbetert belemmering luchtwegen.
  4. Verlicht ademhalingsproblemen.
  5. Uitademen tegen positieve luchtweerstand helpt om een positieve luchtwegdruk bij het uitademen te creëren. Onderzoek toont aan dat positieve luchtwegdruk bij het uitademen de sputum expectoratie verbetert, hyperventilatie van longweefsel vermindert en in- en uitademen verlicht. Tijdens acute, subacute longontsteking en de klinische revalidatieperiode verbeteren zulke technieken klinische aspecten van longontsteking, de functie van externe ademhaling en het cardiovasculaire systeem.


Het proces van volledig biologisch herstel na longontsteking duurt 6-12 maanden, gedurende welke revalidatie vereist is. Ademhalingsoefeningen met het Frolov Apparaat tijdens herstel en preventieve medische onderzoeksperiodes garanderen longventilatie en gasuitwisseling, die het volledige herstel bespoedigt.

 

Het is belangrijk dat Frolov’s long en ademtrainer gebruikt kan worden terwijl de patiënt op de grond ligt (op de rug of op zijn/haar zij), aangezien er verschillende vormen van longontsteking bestaan. Het Apparaat kan ook als inhaler gebruikt worden voor de behandeling van longontsteking en tijdens de revalidatie.